Ayşegül sabahın ilk saatlerinde uyandı,hiç zorlanmadı uyanırken,içinde ki birşey onu ayağa dikti sabahın bu ilk saatlerinde. Koyu bir kahve ile başladı güne.Düşünmeye başladı,bugünü,dünü,yarını...
Kovalamaca oynadı geçmişinde ki birileri ile ve sessizce göz yaşlarını damlattı koltuğun üzerine,kimseler bilmedi ağladığını,gizli gizli dökülürken yaşlar gözlerinden,o ağladı,o güldü yine kendi kendine....
Martılar alışıldık günlük konuşmalarına başladılar,geçen bir yük gemisine bakıp dalga geçtiler,dalga geçtiler,umarsızca açıklarda salınan bu geminin gidişine.
Ayşegül'ün bu uzaklara gidişine eşlik ettiler gizlice,bugün kasım ayının ilk soğuk günü dedi Ayşegül,bugün geçmişin izlerinin benden giderek uzaklaştığı ilk gün olsun dedi Ayşegül...
Haber alınamayan sevgiliye veda günü dedi Ayşegül bugün günlerden Cuma,Ekimin son soğuk günü kışın ilk özel günü olacak bugün dedi içinde ki mutsuz sese.Sakin ol biraz daha dedi,tembihledi kendi kendine içinde ki bu kocaman huzursuz kadının yüzüne baktı.
Sabahın sessizliğine karıştı Ayşegül,gemilerin boğazın sularında ki süzülüşlerine takıldı gözleri,takıldı uzaklarda duran sevgisine.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder